Frankrijk 2013

terug
Back
verder
Forward

 Het begin
Geen exotische bestemming dit jaar waar we al maanden van te voren nachten van wakker liggen. We reizen af naar het moederland van Michelin; La douce France, waar mooie stuurweggetjes en lekker eten voor het oprapen liggen. Niets boeiender dan een Michelin kaart. De uitdagende kronkelingen van geel of wit gekleurde en ja zelfs rood gestipte wegen, alle met weer een groen lijntje. Rondom de Gathering 2013 pannen we door Frankrijk met als leidraad “De mooiste dorpen van Frankrijk”. Als huiswerk heeft Paul een stuk (8) of wat routes gemaakt, met behulp van de oude vertrouwde kaart en dit jaar ook met Via Michelin en nadien in de Zumo geladen. Wat weer menig uurtje heeft gekost, maar dan heb je ook wat.

De koffie-met-appelgebak traditie houden we erin en zo start onze vakantie. De koffers zijn gepakt, de routes gepland, de hotels geboekt, niets staat ons meer in de weg.

Thuis-Diest
Omdat we tijdens onze vakantie toch een soort van doelloos leven leiden rijden we op ons gemak richting de enclave Baarle-Nassau, waar het rood-wit-blauw broederlijk naast het zwart-geel-rood wappert,  parkeren de Pan en gaan uitgebreid lunchen bij onzeBaarleNassau favoriet De Engel. Komen in gesprek met een (motor) koppel uit Italië, Turijn. Zij doen een rondje Benelux, met als thema whisky. Nooit geweten dat de lage landen een eigen whisky hebben. We doorkruisen de Kempen, een landschap van bos, heide en ven. Rijden langs de abdij van Postel o.a. bekend om zijn Postel abdijkaas, een soort Goudse. Zomer of winter, druk is het hier altijd. Al snel komt de baileybrug in zicht. Dit soort (nood)bruggen vind je vaak in streken waar waterwegen een tactische rol hebben gespeeld in de Tweede Wereldoorlog. In dit deel van de Kempen maakt men van de nood een deugd, de brug staat er nog steeds. Door stukken bos, tussen de bomen schittert het water van het Zilvermeer. Over authentieke kinderkopjeswegen, over brede betonbanen, nog een koffie-stopje en bereiken Hotel The Logde, Diest, een karakteristiek 16e-eeuws pand, in het midden van het centrum. De Pan rust beneden in de (tief) garage, erboven op de eerste verdieping slapen wij. Na het opfrissen wandelen we door Diest, ook wel Oranjestad genoemd. Het historisch centrum lijkt wel een groot openluchtmuseum. In de kleine straatjes en steegjes wanen we ons terug in de tijd toen de prinsen Diestvan Oranje-Nassau hier de dienst uitmaakte.  Aan de Grote Markt keuze genoeg om een eetplekje te vinden.  We gaan voor Oud Diest en ontkomen natuurlijk niet aan een pintje gerstenat. Het eten smaakt voortreffelijk, niet te duur, een gezellige bediening en dat alles buiten op het terras. Hoewel later op de avond wel onder een lekkere fleece plaid.

terug
Back
verder
Forward

 

 

Images and Words