Portugal, land van Saudades, Sardientjes, Fado, Ontdekkingsreizen, Fatima en veel meer

Klik op de foto’s en de afbeeldingen worden vergroot

24 mei Highlights Lissabon
Niet alle dagen schijnt de zon, soms heb je gewoon een pechdag, zoals vandaag…. Vanwege de drukte bij de stad rijden we om 8 uur weg. Via de zuidkant rijden we  Belém binnen, de wijk, eigenlijk een voorstad, die net even buiten het centrum ligt aan de oevers van de Taag. In Belém, Portugees Bethlehem is de glorietijd van de ontdekkingsreizigers begonnen. Toen een klein vissersdorp. In deze wijk vind je diversen bijzondere monumenten van de stad terug. O.a. De Torre de Belém en het klooster van Jéronimus. Bij aankomst worden we overspoeld door verkopers van paraplu’s. Ben benieuwd wat er aangeboden wordt  als de zon schijnt. Het is druk met bussen want iedereen wil hier hetzelfde bewonderen. Bij de Torre de Belém een fotostop. Er staat een hele lange rij mensen om naar binnen te gaan, wij blijven buiten in de regen. De toren is gebouwd begin 16e eeuw als een fort midden in de rivier en moest de piraten buiten houden, door aanslibbing staat de toren nu bijna aan de kade. Hier vlakbij stoppen we bij het Monument van de ontdekkingen; Padrão dos Descobrimentos. Een 52 meter hoog bouwwerk in de vorm van een schip met gebolde zeilen. Aan boord zijn 33 Portugese ontdekkingsreizigers, cartografen, kunstenaars, wetenschappers, missionarissen en leden van het koninklijk huis met aan kop Hendrik de Zeevaarder, de inspirator van de Portugese ontdekkingsreizen. We lezen in onze reisgids dan Hendrik uit Sartres zou komen. Geen sprake van Hendrik komt uit Porto als zoon van koning Jaoi I. Hij is een prins maar werd naar het zuiden gestuurd omdat hij niet langer in Porto kon blijven. Hendrik ‘viel op mannen’. Een tweede mythe wordt ook ontrafeld: Hendrik is, in weerwil van zijn naam de Zeevaarder, nooit een voet op een schip gezet dus nooit op zee geweest. Voor het monument staan toeristen uit alle windstreken en gaan op de foto met misschien wel de ontdekkingsreiziger of cartograaf die hun land ontdekte en in kaart bracht. Op de grond een grote windroos met een diameter van 50 meter met in het midden een wereldkaart. Op deze wereldkaart zijn alle routes van de Portugese ontdekkingsreizen afgebeeld. Aangekomen bij Mosteiro dos Jerónimos, zijn we niet de enige. Deze mensen gaan toch niet allemaal naar het klooster. Ik krijg het al benauwd bij de gedachte dat ik me tussen de baseball petjes en kinderwagens door moet wringen om iets van het klooster te kunnen zien. Het klooster, een symbool van de Portugese macht en rijkdom in de 15e en 16e eeuw,  wordt gebouwd nadat Vasco da Gama terugkeerde van zijn ontdekkingseis. Naast de aantrekkelijke handelsgoederen, uit India kruiden en specerijen,  en boeiende verhalen komt ook een ander “product” uit Afrika die enorm veel geld opbrengen. Volgens historische bronnen is in Lagos de eerste “Trans Atlantische”  slavenmarkt van Europa en Amerika. Zowel Vasco da Gama als Manuel liggen er begraven, evenals koning Sebastião en vooraanstaande Portugese dichters. De versieringen in het klooster hebben vrijwel allemaal een maritiem thema. De geschiedenissen van Spanje en Portugal vertonen veel overeenkomsten. Portugal had Vasco da Gama, Spanje stuurde Columbus de zee op. Die geschiedenis ligt voor het oprapen. Tijd voor koffie Een bezoek aan Belém is niet compleet zonder het eten van de overheerlijke Pastéis de Belém, de lokale trots. De originele Pastéis de Belém vind je in de Confeitaria de Belém, met blauwe luifels. Sinds 1837 maken ze deze beroemde gebakjes hier volgens geheim recept. Het originele recept van de Pastéis komt van het nabijgelegen klooster. De nonnen in het klooster gebruikte de eiwitten als stijfsel voor hun kleding en bedachten een heerlijk taartje om het eigeel in te verwerken. De Pastéis bestaan uit een bakje van knisperend bladerdeeg en een custardpudding. Traditioneel eet je ze met poedersuiker en kaneel. Dit is de enige bakkerij die de gebakjes Pastéis de Belém mag noemen. Laat je niet afschrikken door de enorme rij die voor de deur staat, die staat er altijd. Heel Portugal en de rest van de wereld komt hier naar toe om de pastéis te proeven. Help! Het is hier zo druk! Toch liever aan een tafeltje? Wil je optimaal genieten van je pastéis de Belém, loop dan door naar het café achter de bar. Hier gaan we de fout in, wij Hollanders gaan gelijk aan een tafeltje zitten haha terwijl we eigenlijk moeten aansluiten in de rij. Ik wenk naar de ober, maar daar was hij niet van gediend.  “Don’t worry, don’t worry” riep hij. Alles is goed gekomen en genieten van een overheerlijke Pastéis met een Abatanado, te vergelijken met een Americain coffee. We doen nog een rondrit met de bus om een beetje sfeer te proeven. Niet echt boeiend op deze regenachtige dag. Als laatste zien we een bizarre constructie voor een lift, die ontworpen is door een leerling van Eiffel. Dit bouwwerk is verstopt tussen de huizen van de stad en vanuit de bus snel een foto nemen. We worden losgelaten bij het Rossio station. We blijven een beetje hangen op het Rossio plein. Midden op het plein staat een standbeeld van Pedro IV op een meters hoge sokkel. Aan beide zijdes van de sokkels is een grote fontein te vinden. Het plein zelf is bestraat met de beroemde tegeltjes die je in heel Lissabon tegenkomt. Op het plein zijn de tegeltjes in een golfpatroon gelegd. Met regen te gaan stappen zien we niet zitten en duiken een Mac in. De bus pikt ons weer op bij het Rossio station zonder het beeld van koning Dom Sebastiao. In 2016 heeft de Portugese koning met zijn leven betaald voor een selfie met en of andere mafkees. Al 126 jaar stond Koning Dom Sebastiao de ingang met mooie hoefijzervormige bogen van het Station te bewaken. Minding his own business had niemand ooit last van de marmeren koning met zijn zwaard. Totdat een of andere nietsnut het in zijn hoofd haalde om even een selfie te nemen met de koning. Yes, je raadt het al, dat vond het stokoude beeld niet zo tof, en het stortte met donderend geraas tegen het beton op de stoep voor het station. De bus brengt ons naar het Oceanário de Lisboa het grootste indoor aquarium in Europa!, gebouwd voor de Expo ’98. De vaste wandelroute in het aquarium brengt je geleidelijk dichter bij de ‘main attraction’: een watertank van 7 meter hoog en een inhoud van meer dan 5 miljoen liter! Je kunt op meerdere niveaus om de tank heenlopen, er is altijd wel een raam in de buurt met mooie doorkijkjes. In totaal vind je in het Oceanário de Lisboa meer dan 450 diersoorten, verspreid over de in totaal vijf watertanks. In de rit naar “huis” genieten we van de file. O ja we rijden nog langs Het Estádio da Luz (Stadion van het Licht) waar Benfica zijn thuis basis heeft. Wat vinden wij van Lissabon, stad van het licht. Wie vandaag geen paraplu meehad in Lissabon, is de klos. Buien wisselden elkaar af met zonnige opklaringen en dat heeft toch een stempel gedrukt.

25 mei
Deze dag is een vrije dag, Vele, zo ook ik, maken er een wasdag van. De zon schijnt volop na de regenachtige dag van gisteren. Bij de wasmachines is het wachten op je beurt, maar uiteindelijk lukt het voor iedereen om z’n wasje schoon en droog te krijgen. Boodschappen bij de Lidl en om 18.00 uur een klein feestje omdat K bijna jarig is. Gezellig met z’n allen een drankje en een hapje in de avondzon. Daar is nu een rustdag voor. Uitslapen……..koffie drinken……. een wasje doen………niets doen……… de auto opruimen, en klaar voor morgen………. een lunchje doen……. een tukkie doen……… op het strand kijken………..de was opruimen…….. en effe bij de buren om een praatje en een glaasje………. eten koken ……..lekker eten en dan een spelletje en te bed. Dat wij daar van kunnen en mogen genieten. Geen foto’s. Jammer hè

26 mei
Een korte route, 135 km. noordwaarts. We laten het klooster van Mafra voor wat het is. Rond 14.00 uur draaien we de pootjes uit op

Camping Vale Paraíso Naturpark in Nazaré. We staan op een klein plaatsje, terwijl er tal van mooie plaatsen zijn in de “leefkuil” Een camping met enorme hoogte verschillen, semi terrasvormig. Door het  heuvelachtig terrein tekens weer een pittige wandeling naar de voorzieningen. Wij staan immers “boven”. Paul doet een klein verkenningsrondje naar Nazaré, Een traditionele vissersdorp aan de Costa de Prata (Zilverkust). Steil naar beneden en steil omhoog. Vanavond staat er een gezamenlijke barbecue gepland, met zelf meegebrachte BBQ’s en de rest. Een gekakel van jewelste. Na een gezellige avond aan de afwas en zo komt er ook een einde aan dag 19. Bijna op de helft van de reis maar nog lang geen zin om naar huis te gaan.

27 mei  Nazaré: traditie en toerisme gaan hand-in-hand
Het dorp Nazaré is in de vorige eeuw uitgegroeid tot drukke badplaats. Maar laat je niet afschrikken door de vele Portugese toeristen en souvenirwinkels. Naast alle toerisme, heeft dit stadje ook haar eigen tradities behouden. Een dagtrip meer dan waard. We beginnen in de bovenstad O Sitio, gelegen op een rots, via een grote omweg te bereiken. Deze kern bestaat uit een wirwar van straatjes die bijna allemaal uitkomen op het grote plein. De kleine kapel Ermida da Memória heeft een wonderbaarlijke verhaal over de ridder D. Fuas Roupinho, wiens paard door tussenkomst van de Heilige Maagd aan de rand van de klif tot staan werd gebracht. Waar of niet, bij de uitkijkpost Miradouro do Suberco zie je de sporen die de hoefijzers van het paard op die mistige ochtend in 1182 in de rots hebben achtergelaten. Vanaf de balkons aan de rand de mooiste uitzichten van de Portugese kust en op het lager gelegen plaatsje Nazaré. Een bezoekje aan de kerk da Nossa Senhora  (oorspronkelijk uit de 12e eeuw, herbouwd in de 17e eeuw) is betegeld met veel mooie azulejos, maar veel belangrijker is het zwarte Madonna beeld. Tweemaal per jaar is dit beeld het reisdoel van pelgrims: op 15 augustus is het Maria Hemelvaart, en in de tweede week van september is de Romaria da Senhora da Nazaré. Laat je op het plein verleiden door de dansende en zingende dames die je nootjes laat proeven en vergeet niet een zakje cashew of pistaches te kopen! Het is hier één gezellige boel. De (vissers) vrouwen bij hun kraampjes, gaan nog traditioneel gekleed  in een korte bonte rok, daaronder zeven wijde onderrokken van verschillende kleuren en een bonte blouse met een zwarte omslagdoek. Hoe ouder de vrouwen worden hoe minder onderrokken ze dragen. Als je vanaf  het plein richting zee loopt, kom je bij het mekka voor golf-surf liefhebbers. Sinds de surfer Garrett McNamara er in 2011 het wereldrecord verbrak, Stromen onverschrokken surfers uit de hele wereld toe. Nergens zijn de golven groter, dankzij de “Canhão da Nazaré”, een onderzees Geomorfologisch fenomeen waardoor perfecte reuzengolven worden gevormd. Het is de grootste onderzeese kloof van Europa, die 170 km langs de kust loopt en op sommige plaatsen tot 5000 meter diep is. Kom je bij het beeld van de legendarische figuur Veado, een surfer met een hertenhoofd zie je best wel pittige golven, en een uitzicht ….weergaloos. We moeten nu de keuze maken of met de kabeltram naar beneden of de auto nemen. Gaan voor de auto logisch anders moeten we ook weer omhoog. Aangekomen in Nazaré even zoeken naar een parkeergarage die is snel gevonden. Flaneren door de smalle straatjes,  langs de boulevard aan het lange sikkelvormige strand. Een drukke boel hier maar erg gezellig. Natuurlijk ook veel toeristische winkeltjes en restaurantjes. Onze aandacht wordt getrokken naar het Nazaré Beach Soccer Cup 2018 Worldwide  op het strand. Strenge beveiliging voor het internationale evenement. Wel vrij toegankelijk. Op een bankje kijken we het een halfuurtje aan. Jammer dat het geen helder weer is, maar kunnen toch terugkijken op een heerlijke (vrije) dag waar we veel gezien hebben.