Italie 2009

We spreken 2009, en de zomer is bijna voorbij. On the road again met ons Panneke. Het doel wederom De Dolomieten. Het Italiaanse gebied Sud Tirol met zijn o zo schone bijzonderheden nl. heel veel bergpassen. Goed weer garantie en dat is toch wel een pluspunt, vooral als het vervoermiddel geen dak heeft.

De Aanreisroute Vertrek vanuit Braunlage in de Harz. Daar is het internationale treffen voor All Pan Riders of the World, ditmaal is Duitsland ons gastland. In vier dagen met ca.300 Panners je van het ontbijt naar de lunch-diner-avondprogramma slepen 🙂 nieuwe gezichten, oude bekende en tussendoor heel veel mooie ritten. O.a. de Kurven Route en Weser route. Nadat de binnentassen weer gevuld zijn, vele handjes geschud en kusjes gegeven is het zover en vertrekken we richting Italië. We reizen dwars door Duitsland, via mooie doorgaande wegen die thuis al aan Ellen zijn toevertrouwd. De overnachting is in hotel Neue Krone, Markt Erlbach. neuekroneEen vriendelijke uitbater, trots op de producten van het land en dan vooral zijn Obstler. We kunnen aanschuiven aan de avonddis: Homemade Meat Loaf en gegratineerde aardappeltjes. En dat voor euro 5 pp. ButternutSquashYukonGoldPotatoes_448_6001meatloaf-plated4Die avond wordt er nog menig Obstler’s achterover geslagen. Dag twee: Dolomieten here whe come. De gedachte aan ons Italiaans wijntje gaat in rook op bij de eerste Umleitung en Baustelle. Wegenwerken, voorsorteerstroken, snelheidsbeperkingen in een onafgebroken rij. We hebben ons nog zo voorgenomen om geen gebruik te maken van het OostenrijksIMG_1059-610x457 Autobahnvignet en Tol te betalen op de Autostrada, helaas we laten de Brenner voor wat het is en bereiken onze eindbestemming http://www.pension-berghang.com Het genieten met een grote G kan beginnen.
hotel__11__01

Ons verslag Tijd om de motor te parkeren en worden hartelijk ontvangen door Adelinde en Sepp. We hebben weer een mooie kamer met balkon en heel veel geraniums. Terwijl wij een frisse douche nemen staat de Pan uit te dampen in de garage en dan is het tijd voor het Italiaans wijntje. Pension Berghang is een echt motorpension. Alles mag niets hoeft. Adelinde staat achter de pannen, de genoten versnaperingen moet je zelf bijhouden en pas bij vertrek afrekenen. Een gemêleerd gezelschap van de “jongens” op de sportmotoren, je hoort ze al van ver, de shoppers, de harleys en natuurlijk onze doelgroep. Maar alle met een doel; het avontuur op twee wielen in de Dolomieten. De mix van verschillende pluimage zorgen ervoor dat de avonden lang en de nacht kort is. Morgen weer een dag. Het is vooral de verscheidenheid van dit adembenemende gebied met schitterende vergezichten in felle kleuren wat het zo mooi maakt.

Op twee dagen na hebben we elke dag gereden. Een dag naar Venetië met de bus en gids. San Marco Plein, Rhialto Brug, Brug der Zuchten, Venetiaans glas, De valporetto en natuurlijk een klassieke gondelvaart. Een ongebruikelijke start. Het hele dorp zit zonder elektriciteit. Alles op de tast. Toch heeft Adelinde voor het ontbijt gezorgd met kaarslicht. Een nadeel het is 35 graden en drukkend vochtig. Een dag met de bus naar Bolzano. De markt, Otzi, deDolomieten_20090250 Dolomieten_20090236ijsmummie, de Dom, met de kabelbaan naar de Ritten het dak van Bolzano met zijn hellingen bedekt met wijnranken en fruitbomen, een heerlijk ijsje eten bij Café Citta aan de Waltherplatz.

Een aantal passen willen we jullie niet onthouden en hier volgt onze belevenis.

Stelvio (2758) en Gavia (2652) Via Meran bereiken we de voet van de Stelvio. De 19 km klim heeft 48 zeer zeer strakke haarspeldbochten in een hoogteverschil van 1200m Een droom voor elke motorrijder. Hoge concentratie, ik denk dat Paul weinig van de omgeving ziet, enige ervaring is wel noodzakelijk. Het adrenaline gehalte stijgt naar 10. Maar eenmaal boven een grandioos uitzicht op de gletsjers. Ook heel toeristisch je waant je in een kleine stad. Veel souvenirwinkeltjes en kopen een T-shirt met logo als bewijs dat we boven geweest zijn. De afdaling is soepel, maar toch nog 39 bochten. Dachten dat we al wat moois gezien hebben. De volgende 32 kilometer lange weg brengt ons naar onze favoriet Passo di Gavia. Een vreselijk mooie weg, bossen wisselen het kale landschap af. Het asfalt ligt er strak bij, of wisten ze dat wij komen. Ook hier weer een adembenemend uitzicht. Het landschap is totaal anders meer een maanlandschap. Het venijn zit hem in de staart en nl. de afdaling, heel smal, heel steil, geen vangrails, smalle bochten en slecht wegdek. Via de Passo De Tonale (1884) en de Passo Mendel (1363) weer naar Steinegg (Collepietra).

DREI ZINNEN (2998) De dag start met een overheerlijk ontbijt, een keurig gedekte tafel met onze namen erop, de weersverwachting en het menu voor de avond. Nog een cappuccino op het terras in de ochtendzon en vertrekken voor een rondje Drei Zinnen. Tri Cime di Lavaredo. Deze pas ligt verder naar het Oosten, voor de heenreis kiezen we voor een wat snelle aanrijroute. Voordat de klim moet beginnen zijn er heel wat hoogtemeters overbrugd. Een tocht van ca. 25 km volgt naar de voet van de Drei Zinnen Voor deze beklimming moet wel tol betaald worden maar dan kan het feest beginnen, haarspelden, stijgingspercentage die beginnen bij 10% Werkelijk een uitdaging met een prachtige beloning door het mooie uitzicht op de top. Een indrukwekkende driedubbele bergtop op de

grens tussen twee provincies. De haarspelden en steilheid zorgen ook voor een heftige afdaling. Aan het Lago Misurina, het grootste natuurlijk meer van de streek Cadore eten we een echte Italiaanse pizza met een prachtig uitzicht op de Drei Zinnen. Bij terugkomst een duik in het zwembad, het is inmiddels boven de 28 graden en op het terras smaakt een koel biertje opperbest. Met een toch wel iets zwaar gevoel in de benen en het omgekeerde van zwaar, dus licht gevoel in de bovenkamer sluiten we de dag af met een heerlijk diner. La dolce vita.

MANGHEN (2042) Langs het bergmeer Lago di Carezza (Karersee), de schoonheid van het meer valt ons op en de weerspiegeling in het kristal heldere water. Verder naar Passo di Lavaze (1805).Wat is niet mooier om een zijweggetje van een zijweggetje te zoeken en de meegebrachte boterhammetjes te eten het waait er als een gek en veel wespen. Een bijzondere weg dwars door het ongerepte gebergte van de Lagorai brengt ons richting Manghen. De weg met in het zuiden Lago di Caldonazzo en in het noorden Molina de

Fiemme is uitgestorven omdat het nauwelijks voor doorgaand verkeer wordt gebruikt, de beide bergdalen zijn zo goed als onbewoond. De Pas ligt Zuid-Oost van Trento en ingeklemd tussen de bergtoppen. We rijden weer noordwaarts naar de bewoonde wereld en het wordt al laat. Een prachtig goed geasfalteerde weg met afwisselende landschappen brengt ons weer terug in Steinegg.

SELLA RONDE Haarspeldbochten en stijgingen genoeg, ze zijn op het laatst niet meer te tellen. Een rondje van slechts 95 kilometer met maar liefs 6 passen.Waar vindt je dat nog meer, nergens toch. Wat een uitzichten. Sella(2214)-Grodner(2121)-Campolongo(1875)-Valparola(2192)-Falzerego(2105) en Passo Pordoi (2239); 33 haarspeldbochten om boven te komen, een goed uitzicht, mooi asfalt, 27 haarspeldbochten om beneden te komen. Onze Ellen raakt geheel van de kook met al die U bochten, maar wat een speeltuin.

Ondanks dat de weersvoorspellingen niet zo gunstig is, besluiten we toch om te vertrekken voor een rondje om de MARMOLADE Verkeersarme straten, eenzame bossen, minstens 1000 bochten. De regen komt met bakken uit de hemel, motorrijden is dan niet fijn, je bent alleen maar bezig om de boel heel te houden. Een lange pauze in een leuk restaurantje met uitzicht op de bergen en gletsjers. Ja, ook in de Dolomieten kan het weer opeens omslaan. Gelukkig duurt dit meestal maar een paar uur en dan schijnt de zon weer. Een geheime tip is de weg van Pension Berghang (Steinegg) naar Blumeau 15 tornanti’s. We gaan gelijk los. Ze werken beter als een sterke koffie en dat soms twee maal op een dag. We vergeten niet af en toe in het dal te kijken waar de daken van Bolzano in de ochtendnevel liggen.

De Pan staat al gepakt en gezakt en met het brood nodige vocht met zijn neus richting noorden. Nog een lekker ontbijt, de Visa wordt geplunderd, De belofte Wir kommen wieder of in het Italiaans Torniamo.

Een motorvakantie in de Dolomieten: in motorrijderskringen is dit al lang geen geheim meer, eerder een must. De vele tochten via idyllische bergpaswegen, prachtige panoramatochten, adembenemende bergwegen. Het ontdekken van steeds nieuwe trajecten, ‘cruise’ over minder drukke wegen, melodieuze namen, de garantie voor een geslaagde vakantie met de motor. Motorrijders zijn overal van harte welkom en kunnen genieten van de gastvrijheid en de karakteristieke specialiteiten. Veel Italiaans hoef je niet te spreken, sla de geschiedenisboekjes er maar eens op na.

De pret is nog niet voorbij op naar onze volgende bestemming. Via Nauders, Rechenpass en langs de Boden See zetten we koers naarDolomieten_20090284 het Zwarte Woud. Dan volgt de miskoop van het jaar http://www.adler-tennenbronn.de heeft een gelikte site en ziet er leuk uit, de werkelijkheid is heel anders. Het hotel ligt in een grauwe wijk, de eigenaars zijn onvriendelijke mensen. De volgende dag zitten we vroeg in het zadel, er is geen enkele reden om hier nog een minuut langer te blijven. Dan volgt de Schwarzwald Hochstrasse, de lucht van karte-schwarzwaldhochstrasseboomhars prikkelt onze neuzen, en wordt er veel goedgemaakt, alleen rijden we in de mist en is het koud. Laat in de middag komen we aan in Lutzerath  http://www.hotel-maas.de Hier nog een culinair weekend georganiseerd door ons clubje van Panners. Een vijf gangen diner, een bezoek aan een wijnkelder met vervoer per bus, veel lekkere wijntjes proeven en natuurlijke een prachtige route langs de Moezel en Rijn.

En dan is het voorbij na 19 dagen komen we moe maar voldaan thuis, ons viercilindertje is af en toe tot het uiterste gegaan zonder een grom te laten en staat veilig in de schuur. Wij slapen weer in ons eigen bedje. 

Images and Words