Frankrijk 2019 Memory Lane

Klik op de foto’s en de afbeeldingen worden vergroot

We gaan daar waar de zon ons heen brengt, (jajaah)
Geen stress vandaag (eeheeh) 
Alle tijd om de tijd te nemen, kijk hoe de wind nu waait, (eeh)
Diggy Dex ft. I-Repeat

Nu toch eens de knopen doorgehakt en een camper gehuurd. De voor en tegens weten we natuurlijk, in theorie dan, nu gaan we de praktijk, het eggie beleven. Via, via in contact gekomen met https://camper-plus.nl een gespecialiseerd camper-verhuurbedrijf dat zich richt op de actieve 50+ plussers. Verhuur van alleen bus- en half integraal modellen en een indeling afgestemd op de doelgroep. Wat in het kort betekend; alles gelijkvloers, dus geen elektrische dalende en stijgende bedden, geen geklauter over elkaar heen of via een gammel trapje de slaapcabine in. Onze keuze is gevallen op een Adria Coral S 670 SLT met automaat. Misschien iets te groot, maar er was weinig te kiezen, omdat bijna alle campers onderweg/verhuurd zijn.

Donderdag 23 mei.
Het is het zover. We gaan de camper halen die we gehuurd hebben. Op naar Krimpen aan den IJssel. De verhuurder, Nico Speksnijder werkt ons vlot door de instructies heen en legt ons de ins en outs uit en waar we rekening mee moeten houden, zoals het sluiten van de ramen bij het wegrijden en het afsluiten van het gas. We rijden vervolgens naar huis. Onderweg sneuvelt er al een wijnglas, dat gaat lekker!! Morgen alles inpakken en dan gaan we op reis.

Vrijdag 24 mei thuis – Liverdun
Vandaag gestart, de camper vol, geld in de beurs en op pad. We vertrekken richting Antwerpen-Brussel, welkom in het land van Suske en Wiske, de gebruikelijke files, naar Luxemburg. Daar natuurlijk even geprofiteerd van de goedkope diesel en verder richting La France. Na een prachtige rit zoeken we de camperplek op in Pont -a-Mousson, een leuk stadje om te bezichtigen, gelegen tussen Nancy en Metz, in het departement Meurthe-et-Moselle. Een mooie streek. De camperplaats ligt direct aan de Moezel en is een populaire stop. Rond een uur of vier komen we aan en de schrik slaat ons om het hart!!, alles staat hutje aan mutje bij de ingang op een soort plein met een bord Complet. Maar achter de “capitainerie du port” (havenmeester) moeten ook nog plaatsen zijn. We kijken elkaar aan “willen we dit wel, weg wezen hier” Ja, dan zien we een bord stationnement interdit sur toute la Place van 23 mei tot 26 mei gesloten. Via, via rijden we richting Nancy, ondertussen kijk ik op de App van ACSI en CamperContact De eerste camping die we tegenkomen is in het dorpje Liverdun, aan een bocht in de Moezel, al sinds de middeleeuwen We komen met wat moeite, de CamperNavi, wil via het fietspad, aan op de camping Les Boucles, smalle weggetjes met verhoogde verkeersdrempels. Worden vriendelijk ontvangen door de beheerders. Stoeltjes naar buiten en in de relax stand met een natje en een droogje. We moeten even wennen aan de geluiden die we horen…. Het eerst aanzwellende en daarna wegstervende zooooeeefff. Het kedeng kedeng herkennen we da’s de trein die regelmatig langskomt en ook nog veelvuldig gebruik maakt van zijn toeter. Ja, de spoorbrug over de Moezel loopt hier nog geen 100 meter vandaan. Vragen ons af hoe dat vannacht gaat. De camper is van alle gemakken voorzien. Hier gaan we het wel in uithouden de komende dagen. We eten, buiten, uit eigen keuken: Heerlijke home made Chicken Soup met een broodje van thuis. Benieuwd naar het bed.

Zaterdag 25 mei Liverdun Besançon Baume-les-messieurs
Vanmorgen pas om 8.00 uur wakker geworden. Tjonge, Tjonge, wat is het een heerlijk bed in de camper en ook geen last van de trein. Behaaglijk tegen de gebreide onderbroek aan kruipen en super relaxt wakker worden. Dus niet; Sleeping separated from each other. Na het ontwaken, zoals gewoonlijk eerst een bakkie thee en even een ontbijtje voordat we ons gaan douchen en aankleden. Voor vandaag hebben we bedacht om naar Besançon te gaan. Er zijn daar wat mooie dingen te bezoeken volgens de reisgids. Als we langs het station van Liverdun rijden zie ik een leuk antiek “uithangbord”, een panneau, die de echte Liverdunse madelaines verkoopt.

“Het verhaal van de echte Madeleines van Liverdun vindt zijn oorsprong aan het begin van de 20e eeuw toen bakker Joseph Rouvenacht met hulp van zijn bakkersknecht Marcel Chenel gebruikmaakte van de komst van talrijke bezoekers uit Nancy die in Liverdun langs de oevers van de Moezel kwamen genieten, om zijn beroemde cakejes te lanceren. In 1927 kregen deze cakejes landelijke bekendheid tijdens de gastronomische dag van Lotharingen in Parijs. Na de oorlog ontwikkelden de zonen van Marcel Chenel, André en Pierre, deze activiteit verder en breidden ze de verkoop ervan tot heel Oost-Frankrijk uit. In 2015 werd Madeleines de Liverdun door Société Clair de Lorraine overgenomen, die de traditie en het savoir-faire van het bedrijf voortzette.”

We rijden binnendoor over kleine weggetjes, vergezeld van een zonnetje door een heuvelachtig landschap, een ontzettend mooie route, wat wil een mens nog meer. Na een paar stops om de innerlijke mens te verzorgen en genieten van een tweede koffieronde komen we aan op de plaats van bestemming. Deze oude stad ligt in een lus van de Doubs en heeft ook een Vauban’tje. Midden in het centrum is een camperplaats, handig om de stad te bezoeken. Maar. er heerst een complete chaos in de stad. We zitten minstens een uur vast in het verkeer en komen nooit bij de plaats. Nog maar een rondje rijden en zien aan de overzijde van de rivier campers staan en laten ons verleiden dit te onderzoeken waardoor we wederom vast komen te zitten. We besluiten door te rijden naar Baume-les-Messieurs. Het lukt ons niet meer om terecht te komen op de juiste weg de stad uit. Ten einde raad nemen we de eerste de beste weg, een stijl rammelweggetje, in een verlangen verlost te worden van deze chaos. Ik zit met alles dichtgeknepen en vergeet foto’s te nemen. Lekker binnendoor gereden. Vooral het laatste stuk is prachtig. Komen op een weggetje waar je geen tegenligger moet tegenkomen. Baume-les-messieurs, l’un des plus beaux villages de France is een klein dorpje waar we op de gelijknamige camping staan in een keteldal of reculée een diepe uitschuring in kalkplateau dat omringt wordt door een opening en drie steile wanden. De laatste keer dat we hier waren, was 25 jaar geleden, niet vreemd dat we ons er weinig van kunnen herinneren, het is voor ons dus weer nieuw!. Het plaatsje is een leuk dorpje met veel oude huizen dus de wandelschoenen aan. Het is aangenaam om hier rond te lopen en de herinneringen komen ook weer bovendrijven. Blikvanger is de meer dan 1000 jaar oude
benedictijnenabdij. Leuk om binnen de muren van de oude Abdij gebouwen te lopen. We strijken neer op hetzelfde terrasje waar we toen ook een abdij biertje drinken. We nemen er nog één om het af te leren. Helaas, Abdij dicht, Café de L’Abbaye ook dicht. Volgens de dame is er een besloten feestje vanavond. Een mooie dag.

Zondag 26 mei Baume-les-messieurs – Tournon sur Rhone
Changes of Planes omdat de route Napoleon (daar willen we naartoe) er nogal waterig bijligt volgens buienradar. De weersverwachtingen om ons heen is iets wat ons beiden onrustig maakt. Bijna op de vlucht voor een regenbui of een paar mindere dagen. Allebei vinden we droog weer, liefst met een zonnetje, de optimale mix. We zoeken het mooie weer op. Vinden we dat niet, dan trekken we wel naar een ander gebied. We breken op en proberen meteen het water vullen, dumpen en cleanen van het cassettetoilet hier uit. Kind kan de was doen. Dan op pad. We hebben de Navi op kronkelen gezet met als eindpunt Tain-l’Hermitage. Eerst op weg naar de bakker aan het eind van het dorp. Ook op zondag open en plaats op de stoep. Een Baguette en twee flan-frans puddingtaartje gescoord het is tenslotte zondag. Door een mooi heuvelachtig landschap door het land van Bresse, beroemd om de Bresse-kip Niet dat je die ziet behalve op billboards. En opeens af en toe een veld met witte kippen. Veel kipjes die buiten mochten spelen. We komen door allerlei kleine kneuterige Franse dorpjes met leuke namen, gehuchten van niet meer dan 2 huizen. Langs groene velden waar krekels het hoogste lied zingen, over een smal bruggetje, waar de grashalmen onze camper aaien en een mevrouw met hond ons boos aankijkt. Verlaten wegen met aan het eind een Route barrée `gek` bord met iets dat suggereert dat verderop een tunneltje is met max. doorrijhoogte 2,50 en de camper is 2,85. Wel raar want de Navi staat ingesteld op camper. Uiteraard zijn we omgedraaid anders moeten we als een cabrio camper verder. Geen punt, de route wordt ter plekke aangepast. Met een ruime boog om Lyon via een Bison Futé vrij vertaald, de slimme bizon-indiaan. Deze alternatieve routes volgen is op zich simpel, de groene verkeersborden met daarop de plaatsnaam en het woord `Bis` in een geel blokje volgen. We hebben de N en D wegen gereden. Lunchen op een soort CP plek, volgens ons nu in gebruik voor 4x4wheels, in Montalieu-Vercieu bij Vallee Bleue, een recreatie gebied aan de Rhone, passeren een voormalig trein station van chemin de fer touristich haut Rhône. Pats, boem daar is de Rhône. Via heel wat gekronkel van de ene kant naar de andere kant komen we aan in Tain-l’Hermitage, gelegen te midden van vele wijngaarden. We gaan voor camping Les Lucs. Helaas Complet. Maar morgen is er plek. Paul reserveert gelijk. De vriendelijke dame verwijst ons naar camping HPA in Tournon sur Rhône (aan de overkant kant). We waren hier vaker, ver in de vorige eeuw. De herinneringen komen weer boven. Toen heeft Paul de hele nacht de boel in de gaten gehouden daar de dorps jeugd de hele nacht aan het crossen zijn op het naast gelegen parkeerterrein. Nu hebben we een mooi plekje aan de rivier met uitzicht op een wijnberg van Tain-l’Hermitage en de aanlegsteigers voor cruise schepen waarvan sommige hier het eindpunt van de reis hebben. We relaxen, lezen en luieren wat. We hebben leuke buurtjes en er wordt wat af gebabbeld. Het diner brengt Nasi Goreng. `s Avonds is het gluren bij de buren, er gaat een hele film aan ons voorbij, van het cruise schip wat voor onze neus licht.

Maandag 27 mei Dal van de Doux
We starten slow op er is weer zoveel te zien bij de “buren” die aan het ontbijt zitten. Het is spectaculair om te zien hoe het cruise schip in een bocht van de rivier 360 graden draait. Er is een broodservice maar de bakker heeft zich “verslapen”, een goede reden om naar centre ville te lopen. Tournon sur Rhône heeft een kasteel met een museum over de scheepvaart op de rivier, een winkelstraat met terrasjes, oude straatjes en mooie gebouwen. Je kan via een oude hangbrug (alleen voetgangers en fietsers) gemakkelijk naar Tain-l’Hermitage lopen. Dit alles hebben we in de vorige eeuw beleefd. Na het sanien trekken we de heuvels in richting Lamastre (D534). Het is nog heerlijk koel in de nu nog volop aanwezige schaduw, door dennenbossen en kastanje bomen. De weg slingert licht stijgend langs de rotswand omhoog. In de diepte liggen er in een paar bochten enkele kiezelstrandjes. Snel komt de Pont de Douzon in zicht. Die brug ligt op het punt waar het riviertje de Douzon in de
Doux uitmondt, vandaar die naam. De rivier stroomt door een van de fraaiste valleien in het noordelijk deel van het departement de Ardèche. Hier “beneden” hebben we het over het Plateau. Wij rijden dan weer “beneden” en dan weer” boven”. Lamastre ligt bij de plek waar drie rivieren samenstromen met de rivier de Doux. Aangekomen in het centrum zien we dat er een klein marktje is, maar men is al aan het opruimen en dan is het niet zo leuk. Lamastre heeft verder niet veel te bieden. Wat wel leuk is dat hier het eindpunt/keerpunt is van de stroomtrein die de smalspoorverbinding onderhoudt met Tournon. De trein, Le Mastrou genoemd, rijdt door de vallei van de Doux langs kloofdalen, tunnels, indrukwekkende viaducten en wijngaarden. Tijd voor de lunch en rijden naar de Aire Municipal. We staan lekker rustig aan een watertje. Stoeltjes en tafeltje naar buiten eitje bakken, verse koffie zetten. Heerlijk. Nadat we uit gebuikt zijn rijden we dezelfde weg terug naar tweelingstad Tain-l’Hermitage. Geen straf want je ziet weer andere dingen. De dame van Camping Municipal de Tain “Les Lucs” is zeer enthousiast a Monsieur Keus vous êtes ici. Zo lief ze heeft een plekje vrijgehouden aan boulevard van de Rhône.

Dinsdag 28 mei de Wijn en chocola …Je kan er niet omheen.
In de ochtend kuttelen we rond de camper, de lunch duurt wat langer, maar we zitten heerlijk. Het weer is vandaag lekker warm, maar de zon laat zich niet zo uitbundig zien als gisteren. De hemel is bedekt en zo nu en dan prikt de zon er een minuut of 10 venijnig door heen. Het stadje is beroemd vanwege de wijn. Langs de rivier is een wandelboulevard tot aan het stadje met een mooie rij platanen aan de waterkant. Vanaf de loopbrug nemen we diverse foto’s. Maar het meest interessant zijn de hellingen die achter de stad omhoog lopen. Hier ligt een van de oudste wijngebieden van Frankrijk. Historici vermoeden dat hier in de 4e eeuw v. Chr. wijnstokken werden geplant door Feniciërs. Dit zijn dure percelen, hier komt kwaliteitswijn vandaan. Rondom de Hermitage-rots liggen de wijngaarden van de Crozes-Hermitage, die zijn iets minder van kwaliteit. Ja, verschil moet er zijn. Tain-l’Hermitage is niet zo groot maar welvarend genoeg door al die dure grond met in het kleine centrum een mooi plein met waterpartijen met een paar mooie beelden. Een aantal dagen terug was het hier een drukke bedoeling met volle terrasjes, nu is het maar een dooie boel. Verder is er het walhalla voor de chocoladeliefhebber van Valrhona. Het bedrijf levert aan chef-koks van gerenommeerde restaurants over de hele wereld. In de Cité du Chocolat kan je worden ingewijd in de geur, de smaak en de samenstelling van chocola. We lopen op ons dooie gemakje terug naar de camping. Onderweg nog wat boodschapjes bij de Netto.

Woensdag 29 mei Avignon – “Babylon aan de Rhône”.
Wij en ons kotje weer spic en span en op pad naar nog weer een zuidelijker stukje Frankrijk. Voorspelling is 2 dagen mooi weer en daar gaan we voor. We gaan weer voor tolvrij en besluiten gewoon op de digitale kaart te rijden. We hebben hier al diverse malen gereden, dus dat gaat prima. De route verloopt vlekkeloos. We gaan voor Camping du Pont d’Avignon, ligt op een eiland in de rivier de Rhône, het Île de la Barthelasse, pal tegenover de stad Avignon. Het is druk op de weg en al gauw zien we het Palais van de Paus en de Pont d’Avignon. Het water van de Rhône is prachtig blauw en we verheugen ons op de bezichtiging van al het moois. De camping heeft hoge bomen welke zorgen voor veel schaduw. En TV kan je ook vergeten. Het is ondertussen vrij hard gaan waaien. Nog net geen mistral. De blaadjes komen met tientallen gelijk van de bomen af en om de grond dansen ze vrolijk in het rond. Dat weerhoudt ons er niet van de stad in te gaan. Vanaf de camping kan je gemakkelijk naar de overkant varen met het gratis pontje. Nu niet!!. In ca. 20 minuten wandelen we in de mediterrane zon over de pont Eduard Dalladier, met links uitzicht over de Rhône en het pauselijk paleis en de beroemde Pont Saint-Bénézet, vooral bekend onder de naam Pont d’Avignon zo het historisch centrum van de stad in. Palais des Papes, jawel meervoud. Nooit geweten dat er, ergens in de middeleeuwen, zo’n toestand in Rome is geweest, veroorzaakt door opstandige bisschoppen, dat de Paus besloot uit te wijken naar Avignon. In totaal woonden en werkten er zeven achtereenvolgende Pausen in die stad. Door de bouwlust van de verschillende Pausen, bestaat een aanzienlijk deel van de oude stad nu uit het Palais. Een leuke wandeling door middeleeuwse straatjes, schilderachtige wijken, winkelstraatjes, mooie pleinen, veel leuke souvenirs winkeltjes en niet te vergeten, de beroemde Pont d’Avignon. En ja, een wens gaat in vervulling, namelijk dansen op de brug van Avignon ‘ Sur le pont d’ avignon on y danse on y danse’ De Pont, is in feite slechts het restant van een historische brug over de Rhône. Ondertussen al twee keer een toeristentreintje gezien, waar zou die de toch zijn halte hebben?. Door smalle steegjes richting Palais en daar op het grote plein komt het treintje weer langs en stopt om mensen uit te laten. Eindhalte en dus ook vertrek gevonden. Het is behoorlijk warm en op deze manier zien we in korte alle highlights. We krijgen een koptelefoon en de rondleiding wordt zelfs in het Nederlands gesproken (eigenlijk Vlaams maar dat begrijpen we ook). Het treintje ging als een rups door soms heel smalle steegjes en straatjes, langs barokgebouwen sommige verwaarloosd andere weer goed onderhouden. We genieten volop van al het moois en zitten lekker op ons gemak rond te kijken. Af en toe een stop voor een foto, helaas niet bij een echt mooie ouderwetse draaimolen. Een leuke rit die veertig minuten moest duren maar dat werd zelfs 60 minuten. Een touringcar van Heidebloem heeft zich helemaal klem gereden en moest met politie begeleiding uit de wirwar van kleine straatjes komen. Nog een biertje, wat streetfood en een ijsje en lopen in 20 minuten terug naar de camping. Voetjes omhoog.

Donderdag 30 mei
Het ligt in de bedoeling weer een stukje richting thuis te rijden, we hebben nog maar een paar dagen en willen eigenlijk nog zo veel!. Nog in bed, besluiten we toch een stukje noordelijker te gaan. Het wordt een dag op de bekende Route du Soleil ad euro 30,40. Onze voorruit is inmiddels een groot mortuarium geworden van vliegjes, mugjes, motjes, bijtjes en ander vliegend grut. Eerst maar even ramen wassen. Onderweg is werkelijk niets te zien, dus ook niet zoveel te vertellen. Bij Lyon rijden wij dwars door de stad en passeren het punt waar de Saône en Rhône samenvloeien het door de Oostenrijkse architect Coop Himmelb(l)au Architects ontworpen Museum des Confluences (geopend in 2013). Het is een museum voor antropologie en natuurlijke historie. Ons doel Camping La Chalaronne in Saint Didier sur Chalaronne het ligt in een mooie en rustige omgeving in de bekende streek Beaujolais. Na het kwartier maken doen we niet veel meer. We genieten van terras, gerstenat en andere goddelijkheden.

Vrijdag 31 mei
We wandelen eerst even naar het dorpje, we hebben daar een bord gezien die aangeeft dat er een camperservice plaats is. Rond de Église is een klein marktje er staat een monumentaal kruis waar op staat: mission 1840. Misschien heeft het iets te maken met Napoleon zijn stoffelijk overschot keerde in 1840 terug naar Frankrijk. Verder wat oorlogsmonumenten en een oude wasplaats Lavoir des Illards. We scoren een artisanal baguette en lopen terug naar de camping. We vragen aan de camping baas waar de serviceplaats is, deze is gewoon op de camping lekker handig, alleen hangt er geen slang en in de camper ook geen slang te vinden dat wordt Kreatief met kurk. Note: Slang ligt gewoon in de camper niet goed gezocht. Vandaag weer lekker binnendoor langzaam komen de wijngaarden vol wijn in spé in zicht. Bij Macon, de zuidelijkste stad van de Bourgogne, de bekende brug over om aan de rechteroever, met zijn huizen met kleurrijke gevels, verder te rijden. Het historisch centrum hebben we in de vorige eeuw bezocht. Nog even een paar boodschapjes doen en een McCafé scoren. Helaas geen McDonalds. Ja, wat brokstukken. Un petit aksiedentje De hele boel is afgebrand. We rijden door en langs de mooiste plekjes van Tournus O.a. de mooie abdij, een 11e eeuws kerkje en mooie oude huizen. Tournus is verder bekend om zijn beroemde inwoner Jean-Baptiste Greuze (kunstschilder) en de gastronomie neemt een belangrijke plaats in. Met vier restaurants, waaronder restaurant Greuze die beschikken over een Michelin-ster heeft Tournus de meeste sterren per inwoner van Frankrijk. In het hart van de Bourgondische wijngaarden ligt o.a. Meursault. Hier liggen de beroemde Grands Crus van de streek. Dure restaurants, dure auto’s gelijk erbij en geratel van flessen bij de wijnhuizen. De camping La Grappe d’Or is een terrassencamping. Om 14.00uur stonden we voor de poort maar moesten tot 16.00 uur wachten om het terrein op te kunnen. Ondertussen een behoorlijke file. Gelukkig is er een mede-wachter die een telefoonnummer heeft. Of dat geholpen heeft ik betwijfel het. We hebben een fijne plek met een mooi uitzicht over de wijnvelden zover het oog reikt waren het niet dat de camping steeds voller wordt dat het meer op een parkeerplaats lijkt dan een camping dus het mooie uitzicht is snel verdwenen!!. Een teleurstelling wat is deze camping achteruit gegaan. De toiletgroepen zijn ook voor de helft gesloten zodat het op elkaar wachten is. Daarbij is het sanitair oud en slecht onderhouden. Het water komt uit vijf verschillende richtingen uit de kranen. Afwassen terwijl een ander zijn afvaltank van het toilet staat te legen kan toch niet meer? De camping schijnt een nieuwe eigenaar te hebben en is nu onderdeel van de Huttopia keten. Nee jammer, voor ons niet meer op deze camping.

Zaterdag 1 juni
Met gierende banden verlaten we deze camping. Vandaag een alternatief dat een mens langs ‘la vraie douce France’ voert. Langs wijngaarden, over hobbelige wegen, vaak nog door Napoleon zelf geplaveid. Waar het verleden nooit ver weg is. Het ultieme vakantie gevoel. Een mooie route Onafzienlijke velden met wijnstokken, vaak heel dicht op elkaar geplant. Meursault, Volnay, Pommard klinkende namen in de Bourgogne. Een vers stokbroodje scoren we bij de dorpsbakker in Pommard. Beaune is een prachtig oud deftig stadje met een vrolijke levendige uitstraling. We zijn er al een paar keer geweest, dit keer laten we het links liggen. Om de oude binnenstad heen loopt een rondweg en die is eenrichtingverkeer. Ideaal, twee rondjes gereden voor we wisten welke uitvalsweg we moesten nemen . Even plotseling veranderd het landschap en is er geen wijnstok meer te zien en zijn er vele, gele velden vol met koolzaad die het golvende landschap aangenaam maken om door te rijden. In de buurt van Vestingstad Langres maken we een lunchstop met uitzicht op de verdedigingswallen. We zijn weer aangekomen in Liverdun, de camping is nu een stuk drukker zal wel komen door het Hemelvaart weekend. We zijn zo geïnstalleerd en draaien de luifel eens uit.

Zondag 2 juni
Vanochtend eerst de bestelde broodjes bij de bakker gehaald, daarna alles opgeruimd en wc, vuil water en schoon water geleegd, en om een uur of 10 weg voor onze laatste etappe. We lunchen tussen trucks op een P bij een tankstation dat alleen voor trucks was gereserveerd. Een bord waarop dat stond was er wel, maar Paul wil het toch even proberen. Vroeger een gewone (grote) parkeerplaats, nu stond het vol met vrachtwagens uit heel Europa. Onze laatste stop is in het Groene Hart, de CP de Willige Waard, Lopik. https://www.dewilligewaard.nl Bijna in onze achtertuin. Wat werden wij hier vriendelijk en gastvrij ontvangen. Een prachtige Camperplaats Met alle voorzieningen en ruime plaatsen. Prettige douche en toiletgelegenheid, met deze bezetting voldoende. Als het echt vol is, is de vraag of 1 toilet en 1 douche voldoende is. Voor nu: perfect! Midden in de natuur.

Maandag 3 juni
Alweer de laatste etappe. Zo vandaag de laatste loodjes. Camper uitpakken en schoonmaken. Want terug brengen zoals je hem opgehaald hebt is wel de bedoeling. Gelukkig een plekje voor het huis wel zo makkelijk om de buitenkant schoon te maken. In 12 dagen veel ervaringen opgedaan; het weer was 50/50, maar daar had iedereen last van gehad in Europa.

Nawoord
GAAN WIJ NOG EEN KEER EEN CAMPER HUREN? Voorlopig gaan we nog met onze caravan op pad. We kunnen er heel kort over zijn; we missen de auto te vaak. We staan bij voorkeur wat verder weg van de bewoonde wereld. Hierdoor is onze actieradius in principe te beperkt om veel van de omgeving te bekijken. Met een 7,5 meter lange camper ga je ook niet even een parkeerplaats vinden in een leuk frans dorpje. We hebben bijna 2700 kilometers gereden, maar ons credo: meet de weg die je wilt gaan niet in kilometers maar in mooie momenten.

Meer foto’s zie Geen woorden maar beelden