Spanje en Frankrijk 2017

Klik op de foto’s en de afbeeldingen worden vergroot

Dinsdag 23.05.2017 Terug naar waar het begon…
Vandaag is het zover: goodbye chaotisch verkeer, Bslâma moskeeën en minaretten, goodbye Allah Akbar 5x per dag, Bslâma zoete thee, goodbye falafel en Tajine, Bslâma boerka’s, goodbye nieuwsgierige kinderen, Bslâma  ‘lachende’ ezels, goodbye 45 graden, Bslâma de hectiek in de dorpen, goodbye starende mensen, Bslâma het vriendelijk zwaaien van de mensen, goodbye taxichauffeurs en gidsen, Bslâma foto’s van presidenten en koningen, goodbye ruïnes en opgravingen en Bslâma roerige historie, goodbye prachtige natuur, Bslâma zand, goodbye het besef van al het mooie dat we achter ons laten oftewel: Shoekran en goodbye Marokko. Het zit er bijna op. Weer naar Europa. Zo dichtbij, maar ook zo ver weg. We hebben ervaren, dat het hier echt een andere wereld is. Er bouwt zich een zekere spanning op rond het vertrek uit Marokko. We zijn vroeg uit de veren. Alle papieren worden uit de kluis gehaald, geen uitgebreide douche. We zijn niet anders gewend. De boot staat gepland op 11.00 uur. Maar ja het laatste staartje Marokko: geen boot om 11.00 uur vertrektijd wordt 13.00 uur denken we niemand weet of het Marokkaanse tijd of Europese tijd is. In Marokko is het 1 uur vroeger dan in Europa, maar van 21 mei tot 1 juli  tijdens de Ramadan gaat de klok 1 uur terug. Hierdoor is het tijdelijk 2 uur vroeger in Marokko.  Wachten, koffiedrinken, wat kletsen en hangen en dan gaat de tijd toch nog snel. We zien de veerboot een poging doen om af te meren, maar dat lukt niet, waarop hij weer weg vaart.

Enige tijd later komt hij weer terug en wordt er afgemeerd. Yes, we staan bij het loket voor onze boardingpass  De vraag waarom?.!! Een verklaring wordt niet gegeven ‘C’ est Maroc, madame’.  Volgende loket: Het D16 invoerformulier met allerlei geheimtaal inleveren; dus auto en caravan weer uitklaren, nog meer geheimtaal en stempels. Volgende stop: Paspoort controle, gele/witte briefjes inleveren. We mogen weer verder. Scan over de caravan. Controle op verstekelingen. Voor we de boot opgaan, nog eens  de nodige controles inclusief drugshonden. Eindelijk mogen we aan boord, de oprit is flink hoog, maar door er schuin op te rijden, raken we gelukkig niets. Als we gaan varen, hebben we een flinke deining, ik blijf lekker in een luie stoel zitten met vizier naar de horizon. We willen onze resterende dirhams omzetten in een laatste nos-nos koffie en een broodje. Helaas alleen Euro of Visa. Gelijk weer Europese prijzen. Voor 2 koffie en 2 broodjes, uit de magnetron, betalen we euro 14.00.  Het uitchecken gaat lekker snel, even paspoort laten zien en dat is het dan. Aan het einde van de haven nog even een laatste zwaai naar elkaar. Zoenen hebben we gisteravond al gedaan en dan is het voorbij. De een slaat linksaf, de ander rechtsaf en wij rechtdoor. Zo komt er een eind aan ons Marokko avontuur en rijden we rond 17.00 uur op Spaanse bodem, richting dezelfde Lidl die we ook aan het begin van ons Marokko avontuur hebben bezocht. Wat een luxe toch, zo’n supermarkt. Een klein groepje gaat naar de startcamping Valdevaqueros (Euro 17), zo ook wij en dat hadden we niet moeten doen. De temperatuur is goed maar wederom een stormachtige wind 8 à 9…

Woensdag 24.05.2017 Camping Villsom Dos Hermanas (Sevilla) 215 km Euro 56,40
Even alles op de rij zetten voor de trip naar thuis. We hebben er flink de pest in. Over deze dag kan ik kort zijn. Wat het niet is geworden. Een aantal dagen Uitrusten, Luieren, Uitslapen, Ontzanden, Poetsen, Caravan door de wasstraat Ja, die hebben ze op deze camping, perfect, Wassen etc. en hoe komt dat DE WIND. Weg wezen hier, vandaag het wordt een “rijdag” naar ons volgende doel Sevilla. We vertrekken met storm, de windmolens draaien overuren. Het is een rit van acclimatiseren, gedachtes uitwisselen, met weemoed over Marokko praten, maar toch ook weer genieten. Genieten van de wegen, rustig van het landschap kunnen genieten zonder de overal afbrokkelende zijkanten van de weg (menig caravan/camper loopt zo een gebroken as op), genieten van de natuur zonder dat het zicht wordt verpest door (plastic) afval. De route voert weer door een prachtig gebied. We komen de bekende stier weer tegen. Een sterk glooiend landschap met hier en daar wat hoge uitschieters, uitgestrekte velden, zonnepanelen niet een, niet een paar maar er staan er

honderden. Misschien wel duizend die met de zon meedraaien. Het lijkt wel of de hele berg schittert, hier en daar de nodige koeien/stieren. Er zijn op dit moment ongeveer 700 stierenfokkerijen waar vechtstieren of “toros bravos” gefokt worden. We zijn in Sevilla aangekomen, d.w.z. op camping Villsom op zo’n 30 minuten met het openbaarvervoer naar Sevilla. We checken in, installeren ons. Daarna tijd voor een lekker lunch uit eigen keuken en in de relax stand. Het is ondertussen erg warm geworden, meer dan 30 graden en dan is een zwembad dus een verademing. Helaas, het zwembad was bij aankomst nog niet gevuld, maar ‘mañana’ zou het klaar zijn om te gebruiken. Dat blijkt dus inderdaad een rekbaar begrip in Spanje. Mañana geen water. Je zult het geloven of niet 😊 maar B&H die de ANWB kampeerreis Andalusië begeleiden is ook in Sevilla neergestreken. Dat wisten we natuurlijk en een praatje maken.

Donderdag 25.05.2017 Sevilla: mooi, mooier, mooist
Na het ontbijtje vertrekken we richting het metro station, onze auto kunnen we keurig op een parkeerplaats zetten, daar staat hij prima hopen we. Met de metro, die al vlot ondergronds gaat, zijn we al snel middenin hartje Sevilla. Nadat we bij de OdT een stadsplattegrond met must see punten hebben meegenomen start onze site seeing. Alles lopend kriskras door de stad. Aan de autovrije straat Avenida de la Constitución staan een aantal prachtige gebouwen, waaronder

de Bank van Spanje. Lopend langs de kathedraal, richting Puerta de Jerez, valt dit staaltje van architectuur wel op. Daar moet je wel een plaatje van schieten. Het La Adriatica-gebouw is behoorlijk interessant vanwege de unieke architectuur, heel anders dan de gebouwen in de buurt. Een uniek gebouw in mudéjarstijl, mooier dan dit vind je niet . Het belangrijkste gebouw langs de Avenida de la Constitución is natuurlijk de Kathedraal van Sevilla. Deze gotische kathedraal behoort tot de belangrijkste bezienswaardigheden van de stad Sevilla en geldt als een van de grootste kathedralen ter wereld. De Kathedraal is gebouwd over de restanten van een Moorse moskee, waarvan de oude Giralda toren nog een restant is. Dat bewaren we maar voor een andere keer er staat een immense wachtende rij om naar binnen te mogen. Maar er zijn nog genoeg mooie kerken/gebouwen om te bezichtigen. Zoals Iglesia del Sagrario, deze kerk vervult de functie van parochiekerk voor de kathedraal van Sevilla en is dan ook onder één dak gebouwd met de kathedraal. “Sagrario” betekent “sacramentshuis” en in deze kerk worden dan ook de gewijde hosties bewaard, die na een dienst in de kathedraal overblijven. Midden in de binnenstad aan twee pleinen ligt El ayuntamiento – het gemeentehuis. Ook weer zo’n prachtig gebouw in renaissance stijl. We kalverstraten over de Avenida, kleine binnenpleintjes, winkeltjes, tapasbars en theaters en natuurlijk op tijd een “terrasje” om van de mensen te genieten. Al

wandelend komen we terecht bij La Plaza de Toros de la Real Maestranza de Caballería de Sevilla is de grootste en belangrijkste stierenvechtersarena van Spanje. Stierenvechten neemt binnen de cultuur in Sevilla nog steeds een belangrijke plaats in, ondanks de groeiende tegenstand binnen en buiten Spanje van deze vorm van volksvermaak. Je hoeft geen stierengevecht bij te wonen om Plaza del Toros te bezoeken. Tijdens de rondleiding bezoeken we de catacomben. Hier is het museum gevestigd dat alles laat zien rondom de traditie van het stierenvechten en specifiek het stierenvechten in Sevilla. Tijdens de rondleiding wordt er in het Spaans en Engels uitleg gegeven over wat er allemaal te zien is, over het stierenvechten en over de Plaza de Toros, waarna we de arena zelf kunnen zien en lopen over heilige !! grond.  Wat is er nog meer op ons pad gekomen. Bijkomen aan de rivier Guadalquivir (Moors) of Rio Guadaira (Spaans), en in de volksmond ook wel Rio Grande genoemd. De rivier zorgt ervoor dat Sevilla een echte zeehaven heeft. In vroegere tijden uitstekend te verdedigen. Het heeft een aantal eeuwen het monopolie gehad op de wereldwijde handel in goud en zilver en dat is de stad aan te zien. De haven van Sevilla, die bereikbaar is voor minder grote schepen, is tot op heden nog steeds de enige zeehaven van Spanje die landinwaarts ligt. De wandeling langs haar oevers is heerlijk en onderweg zien we o.a. Torre de Oro of ‘gouden toren’ Deze toren maakte destijds deel uit van de Moorse stadswal en diende als opslagplaats van goud uit de Nieuwe Wereld, Palacio de San Telmo het paleis is momenteel de zetel van de voorzitter van de regionale regering (Junta de Andalucia) Zelfs de beroemde ‘Sissi’ kwam op bezoek in dit paleis. Costurero de la Reina Een mooi klein gebouw – het is het oudste gebouw in Sevilla in de neomud potstijl. Het was vroeger een wachthuis Door de torentjes heeft het een apart aanzicht. Vooral met zon (vaak in Sevilla) komen de kleuren mooi uit en lopen we zo het Parque Maria Luisa in. Sevilla heeft de eer de heetste stad in Europa te zijn met recordtemperaturen van 50 graden, niet gek dus dat het hier soms een beetje te heet kan zijn en het was warm vandaag. Een prachtig park waar we even op rust komen. Planten en bomen, waterpartijen, romantische plekjes met betegelde bankjes, dieren zoals eenden, witte duiven, zwanen, pauwen en allerlei zangvogels. In 1929 worden in het park het ‘Plaza de España’ en het ‘Plaza de América’ gebouwd ter ere van de Ibero-

Amerikaanse tentoonstelling. Een prachtige halfrond bakstenen gebouw met torens,  versierd met tegeltjes en keramiek, ook de lantaarnpalen, de hekjes en de bruggetjes. De bruggetjes symboliseren de vier oude Spaanse Koninkrijken in de tijd van de Katholieke Koningen, zo´n vijf eeuwen geleden. We lopen een stuk langs een deel van de ca. 50 bankjes met fresco’s met Andalusië tegeltjes; Azulejos, van iedere Spaanse provincie is een tegelplateau met hun wapenschild en geografische ligging. In het midden een prachtige fontein. In het park staan nog andere mooie paviljoens van de tentoonstelling die nu als consulaat, theater of iets anders dienen. Straatmuzikanten zingen en dansen de flamenco op het plein voor het gebouw. We kijken onze ogen uit. We willen ook nog het Alcazar bezichtigen maar zo eind van de middag hebben we geen behoefte meer aan een overdosis cultuur. We zijn moe geslenterd, ons hoofd weer vol met heel veel indrukken en zijn terug naar ‘thuis’ gegaan. Voor zo’n stadsbezoek is het verstandiger om een paar dagen uit te trekken. Dus misschien tot ziens Sevilla. Wij vinden het een prachtige stad. ’s Avonds komen B&H een wijntje halen en wordt het toch weer laat.

Vrijdag 26.05.2017 Sevilla – Cáceres 277 km
Na een warme, redelijke rustige nacht slapen, best apart, de camping is omgeven door meerdere wegen maar daar krijgen we niets van mee staan we vroeg op. Ontbijten en we gaan op pad. Dat is wat voor ons hoor, maar het is de laatste dagen vreselijk warm. We nemen de autobaan (tolvrij) dus zo moeilijk kan dat niet zijn. Bij Sevilla even oppassen. Daar moet je namelijk 2x linksaf slaan op de snelweg. De 1e keer voordat je de brug op gaat: Je zit dan op een snelweg op 3 rijbanen en moet binnen een paar kilometer op de linkerbaan zien te komen, want alleen via de linkerbaan kom je op de brug. En die brug over de Guadalquivir is ook al niet fijn. In totaal 5 rijstroken, waarbij de middelste een wisselstrook is. Zonder afscheiding …  goed op de matrixborden letten. Maar echt flexibel zijn ze niet. Easy going over een rustige bijna lege A66. Glooiende heuvels met vooral akkerbouw, koeien en schapen die van het weinige dorre gras moeten leven. Vlak voor Cáceres heel veel ooievaars die gebruik maken van elektriciteitsmasten, telefoonpalen, kerktorens en ruïnes om hun nesten te bouwen. Een schitterend gezicht. Trouwens, in de hele Extremadura zie je ontzettend veel ooievaars. Enkele kilometers ten noorden van Cáceres  ligt de  camping. We zijn al vroeg op camping Cáceres (ACSI-Card-camping Euro 17). We installeren ons op ons plekje met een eigen sanitair gebouwtje met douche, toilet en wastafel. Ideaal. De stoelen gaan naar buiten, de lunch komt op tafel en we gaan lekker een poos van de zon genieten. Aan het eind van de middag gaan we naar de stad van de ooievaars, binnen 10 minuten zijn we er, om  een kijkje te nemen in de “Oude Stad” het ommuurde centrum dat samen met de nog vrijwel complete muur op de Werelderfgoedlijst van de Unesco staat. We gaan op het geluid af van zang en dans. Toevallig is er een feestje. Nou houden ze in Spanje wel van een feestje. Licht en geluid staan opgesteld. Natuurlijk zijn we nieuwsgierig genoeg te vragen waar dat allemaal voor is. Groot feest in de stad, het Ferias y Fiestas de San Fernando.

Dit willen we natuurlijk meemaken. We landen op een terras De ontmoetingsplaats van de plaatselijke bevolking. Een indrukwekkend flamenco-optreden, met bijbehorende dans. Een wijntje en lekker tapas hapjes. Erg leuk allemaal. Ja gezelligheid kent geen tijd. Via leuke winkelstraten, veel terrasjes en restaurantjes lopen we naar Plaza Mayor, wat al een mooi uitzicht heeft op de oude stad. De kerkklokken luiden en de Spaanse zanger die met luide stem zingt en gitaar speelt op de hoek van het plein, moet stil houden. We genieten van de mooie sfeer op het plein. Vanaf het centrale plein lopen we via de trap in het midden het oude centrum binnen, heerlijk om hier rond te lopen, de ene keer is het klimmen, de andere keer dalen we weer af naar lager gelegen pleintjes, nauwe straatjes en monumentale gebouwen. Wat een rijkdom ligt hier aan ten grondslag, gelezen dat dit te danken is aan de “Extremeños”, conquistadores die in de 16e eeuw met goud en roem beladen terugkeerden uit Zuid Amerika. Hun paleizen vullen vrijwel de gehele autovrije monumentale wijk. Geweldig dat we daar in de 21ste eeuw nog steeds van kunnen genieten. Cáceres is echt de moeite waard. We zetten de terug weg in, thuis hoeven we niet meer te eten en zitten nog lang buiten.

Zaterdag 27.05.2017 Cáceres – Salamanca 209 km
Vanuit Cáceres zijn we doorgegaan naar Salamanca,  we nemen weer de autobaan (tolvrij), dus geen schokkende of spannende dingen. Langs de weg zien we op verschillende plekken nestelende ooievaars. De bijbehorende kindjes in draagdoeken ontbreken. Ooievaars hebben het hier maar ook in Portugal zo naar hun zin dat ze niet meer migreren naar Afrika. Warmere winters, overvloedig voedselaanbod maakt de vogels honkvast. Voor het eerst krijgen we het idee van de Extremedura. Links en rechts dor grasland op glooiende heuvels, zover als het oog reikt. We besluiten lekker door te rijden, onderweg weinig parkeergelegenheden om even te stoppen. Camping Regio in Santa Marta de Tormes, ligt ten oosten van Salamanca. Het laatste stuk smalle weggetjes, kleine dorpjes, heel veel rotondes en hoge drempels. We willen hier 2 nachten blijven (euro 34), zodat we lekker kunnen uitrusten. Paul moet tenslotte iedere dag rijden. De camping ligt achter een hotel en de receptie is gesloten, dus melden we ons bij de receptie van het hotel. De receptioniste is zeer vriendelijk en even later is alles geregeld.  Installeren, zakken in onze stoelen en houden siësta. Als ik richting sanitair gebouw loop heb Ik het gehele gebouw … moet je kijken. Het sanitaire gedeelte is gigantisch, zoiets hebben we nog nooit gezien, 24 wastafels, 24 douches, 24 toiletten en dat dubbel voor dames en heren. Een grote wasgelegenheid ja, je kan je hier helemaal uitleven. We doen nog een kort autoritje, redelijk onvoorbereid voor een kleine oriëntatie van Salamanca.  De dubbele torens van de kathedraal en de oudste universiteit van Spanje  wenken ons al van verre Wat een mooie, levendige studentenstad.  Maar parkeerplaatsen ligt wat moeilijker. Eerst komen we terecht in een parkeerplaats “Le mans”. toen we binnenreden zien we pas waar we in gereden zijn. Een parkeerplaats voor een 30 auto’s waar er zeker al 60 instaan. en de man die vroeg hoe lang we de stad in gaan. euh? Er is nauwelijks parkeergelegenheid te vinden. Dat wordt hem dus niet. Morgen met de bus die elk uur vertrekt en voor de camping stopt. We rijden nog wat rond en maken wat foto’s vanuit de auto. Prachtig is het met glas-in-loodramen uitgeruste 19e -eeuwse gebouw Casa Lis. Terug zijn we eerst maar een biertje gaan drinken, bij dat leuke kleine, annex winkeltje bij de camping, de jaren 60 muziek galmt door de luidspreker, dan komt je energie wel weer een beetje terug op de muziek van The Supreme s, Baby love, kennen jullie die nog? En het weer is ook prima vandaag, stralend en 25 °.

Zondag 28.05.2017 Release en reload
Op ons gemak staan we op, douchen en ontbijten  Vandaag alles in de laagste versnelling is ook lekker.  Daarna naar de Lidl voor het proviand. Het plan is met de bus naar Salamanca. Tegelijkertijd hebben we de laatste weken zoveel moois en ouds gezien, dat we het echte en uitgebreide bezichtigen van alle bezienswaardigheden bewaren voor een volgende keer. Sfeer proeven, gisteren vinden we genoeg. We blijven op de camping voor een slap dagje. Beetje lezen, koffie in de zon. En dan zit je zo te kijken en zie je dat de auto wel erg vuil is. Ja Paul kan zich helemaal uitleven in de wasstraat. We doen een wandelingetje over het grote campingterrein en zien een groep van de ACSI staan. De rest van de dag gebeurt er niks meer.

Meer foto’s zie Fotoalbum