We zijn Anrout Yeah!!! 😊

Klik op de foto’s en de afbeeldingen worden vergroot

Vrijdag 7 April Thuis – Maubeuge 250 km
Vandaag begint het grote avontuur. Dag 1 “zit” dag, kilometers maken en zitten….Een bakkie koffie, een broodje, de benen strekken. Het is weer even wennen. Het positieve, mooi en zonnig voorjaars weer. Via Antwerpen-Brussel, Op de ring rondom Antwerpen en Brussel is het zowaar niet druk – Bij Mons verlaten we de autosnelweg, nemen de tweebaansweg N6 en een kwartiertje later zitten we al in Frankrijk en daar wordt het de N2. Voordat we ons settelen even aftanken en beleven ons eerste avontuur. Ga dus NIET tanken bij de Carrefour, voorbij het betaalhuisje is het zo smal met zeer hoge betonnen randen in alle kleuren van de regenboog. De enige optie is onze meeneemwoning afkoppelen en met wat handjes verplaatsen. Monsieur et Madame bekijken het allemaal stoïcijns 😊. De Camping   is een prima camping voor één nacht. Het sanitair is voldoende en goed onderhouden. De plekken zijn ruim en gescheiden door hagen, zoeken een mooi plekje en genieten van de laatste zon met een wijntje. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Maubeuge nagenoeg volledig vernietigd. De stad is weer opgebouwd en een paar oude vestingwallen zijn gerestaureerd. Door de bloemperken vrolijkt de boel een beetje op.
Camping Municipal du Clair de Lune, Maubeuge euro 14,84

Zaterdag 8 april Maubeuge – Montargis 345 km
Ondanks dat de camping aan de doorgaande weg ligt hebben we goed geslapen en weinig last van verkeerslawaai. Dag 2 “zit” dag, kilometers maken en zitten…D. wegen, (Routes départementales)  en N. wegen (Routes nationales) leiden ons door de graanschuren van Frankrijk. Links om Reims,  passeren leuke Franse plattelandsdorpen en genieten van de ontluikende lente. In de dorpjes waar we doorheen komen staan veel bloeiende bloesem. Als we onze neus naar buiten steken kunnen we ze ruiken, heerlijk!.  Montargis staat bekend om zijn kanalen en vergelijkt zichzelf graag met Venetië. Een beetje overdreven natuurlijk maar charmant is het zeker. Langs de weg zal je meer dan eens nostalgische oprispingen

krijgen en wij gaan terug in de tijd naar 1994 toen met de Fendt  hier gestaan. Een bereidwillige beheerder (v) doet de slagboom voor ons open. We mogen zelf een plekje uitzoeken op een bos veld met vrije plekken zonder nummers. Het toiletgebouw is hagelnieuw en schoon. De boel installeren en genieten weer van de laatste zon met een wijntje. We eten vanavond uit eigen keuken.
Camping De la Forêt, Montargis euro 13,95 Tol euro 6,30

Zondag 9 april Montargis –  Issoire 325 km
‘De ochtendstond heeft goud in de mond’. Iets over achten worden we wakker, ontbijt en thee tussen de bedrijven door en maken ons klaar voor vertrek. Uitgezwaaid door de vriendelijke beheerder en dan anrout. Het is nog erg rustig op de weg, dus we schieten lekker op. Onze Garmineke stuurt ons, niet alleen maar over doorgaande wegen maar ook weer door de ‘binnenlanden’, een prachtige route door een rustig en stil landschap met heel weinig verkeer, de ene keer rijden we door de bossen en een ander moment kunnen we weer heel ver om ons heen kijken, we genieten. Bij een boulangerie scoren we een stokbroodje en kokkerellen voor de lunch op een zonnig mooi plekje. Bij Gannat op weg naar Rioms goedkoop tanken en daarna zitten we al snel op de A71 richting Clermond- Ferrand. Die naadloos overgaat in de tolvrije A75. Het is mooi rijden over deze weg. Die we bij Issoire weer verlaten richting camping en dan staan we met een aantal medekampeerders uit Nederland, Duitsland, Zwitserland en Frankrijk voor een gesloten deur. Nou niet echt gesloten, de camping hanteert een ruime Mittagsruhe. Zal wel met het voorseizoen te maken hebben. Om 15.30 wordt de slagboom geopend en kunnen inschrijven en betalen. Zoeken een mooi plekje. Eerst even aftanken bij de Carrefour waar we te maken krijgen met tig drempels. De luifel gaat uit, de buitenkeuken komt te voorschijn tijd voor een natje en droogje. We krijgen bezoek van de beheerder met de mededeling dat er iets niet goed is gegaan met de (visa) betaling. Paul mee in het golfkarretje naar de receptie. Daar wordt wat heen en weer gegoogeld met het pinapparaat. Het vreemde is dat op de app van visa al een reservering staat, maar bij de beheerder niet. Wat nu. Er worden een aantal afspraken gemaakt met  de beheerder o.a  hij kijkt het een  aantal dagen aan of het bedrag alsnog geïnd wordt. Zo maak je elke dag wel iets mee. Never a dull moment.
Camping Municipal du Mas, Issoire  euro 0,00 (incl. ontbijt)

Maandag 10 april Issoire –  Millau 195 km
Om 8.00 uur staat de gratis petit dejeuner in buffet vorm al te wachten op ons. Niks mis mee. Verder hebben we niets meer vernomen van de beheerder, komt goed.  Note: 3 maanden later nog steeds geen afschrijving en gaan er vanuit dat die niet meer komt. Vandaag een korte route, maar wat voor een route. Fluïde komen we weer op de A75, die bij Issoire de rivier verlaat, en gaat het heuvel op, heuvel af. Langzaam maar zeker worden de bergen serieuzer en spreken we van cols. Een zeer spectaculaire snelweg, die dwars door de bergen van het Centraal Massief vanaf Clermont-Ferrand naar de Middellandse Zeekust loopt. Met ons sleurhutje af en toe best wel pittig, behoorlijk klimmen en weinig rechte stukken.  Maar zo mooi met prachtige vergezichten. Zo maar over het viaduct van Millau, die hoog over de Tarn gaat, rijden is zonde van je tol. Die tweeënhalve kilometer zijn zo voorbij en rijd je in een personenauto, dat is het uitzicht helemaal nada  De oplossing, maak er een uitstapje van en bekijk de brug van onder en zo nemen we de afslag Millau. Als we het bruggetje overrijden krijgen we weer dat déjà vu gevoel. Lang geleden, in de vorige eeuw, op camping Des Deux Rivières gebivakkeerd. Het viaduct was er nog niet. Het is net tijd voor het Franse middagdutje, er hangt een briefje dat we een plekje kunnen uitzoeken en dat doen we dan. Voor ons is het ook tijd om een vorkje te prikken met een soepje, baguette, gekookt eitje, jus en fromage. We gaan op pad. Het eerste langs de Lidl om de voorraden aan te vullen. We verkennen Millau met zijn leuke straatjes en pleintjes.

Een betere reden om af te dalen naar het dal van de Tarn is dat je daar nog veel mooiere uitzichten op de door Norman Foster ontworpen brug krijgt. Bedenk de brug is zo groot,  dat je enige afstand moet nemen om haar in volle glorie te bewonderen. We hebben de brug onder, boven en aan de zijkant bekeken. De vrachtwagens die we voorbij zien rijden lijken wel Dinky toys. We schieten de nodige plaatjes Jammer dat het bezoekerscentrum gesloten was. Daarna hebben we nog een mooie tocht gemaakt door de vallei van de Tarn. Terug op honk tijd om te relaxen.
Camping Les Erables, Millau  euro 13,90

Dinsdag 11 april Millau – Girona 285 km
We worden wakker van het getjilp van de vogeltjes. Het geeft ons gelijk een lekker gevoel, buiten een ontbijtje in de ochtendzon. Wat wil een mens nog meer. Ondanks dat we op een gezellige camping staan met leuke buren gaan we verder. Toch een soort onderbuikgevoel, stel dat het een dag wat minder gaat zijn we dan op tijd. Al snel zitten we weer op de A75 en sjezen we tolvrij tot Béziers  De eerste 20 km. zijn vlak maar rijden wel op 800 meter hoogte. De A75 is geen gebruikelijke snelweg maar heeft scherpe bochten, hoge dalingspercentages, logisch de weg moet dalen tot bijna zeeniveau. Ook passeren we nog twee tunnels. Qua natuurschoon een fantastisch stuk om te rijden. Maar vergt wel wat stuurmanskunst van Paul. Béziers rond, voorbij Narbonne. Het landschap wordt zuiders. Cipressen, olijvenbomen. Lage heuvels bedekt met wijnen in spe, de uitlopers van de Corbières. Vlak langs de étangs, lagunes van de Middellandse zee. En natuurlijk waait het hier. Stapvoets door de mooie stad Perpignan. Pats in het volgende land en bij Le Pertus  rijden we Spanje binnen. Op deze plaats trok Hannibal met zijn olifanten door de bergen op zijn veldtocht naar Italië. Eenmaal op Spaanse bodem onopvallende grenscontrole bij la Jonquera, belangrijke gewapende mannen en vrouwen, in uniform houden de boel in de gaten. Persen de laatste druppels uit de tank, want hier is de gasolina een stuk goedkoper. We zijn nog maar net onderweg of de eerste dames van lichte zeden staan en zitten  langs te kant. Vrouwen die wachten, eindeloos wachten. Hun broodwinning schuilt in die luttele minuten dat een vrachtwagen stopt en een dienst verlangt. De rest van de dag bestaat uit ledige

uren in een verzengende hitte. Ook in Spanje mijden we de tolwegen en gaan richting ons einddoel voor vandaag. We zijn meteen in Spaanse sferen door de gezellige gitaarmuziek op de radio. Een vriendelijke ontvangst. Plekken zijn wat aan de krappe kant maar met de mover wat heen en weer manoeuvreren komen we er wel. Het valt ons op dat er veel Belgen op deze camping staan, bij navraag. De camping ligt aan de rivier de Fluvia en is voor de liefhebber een ideaal visgebied (met vergunning). Op nauwelijks 20km hiervandaan is het Museum van Salvador Dali in Figueres, geboorte en laatste rustplaats van deze surrealistische schilder en een bezoekje waard. Vaag herinner ik me dat er ooit een tentoonstelling is geweest in het Mauritshuis, Den Haag, die ik toen bezocht heb. We zijn een beetje moe, het wordt bankhangen en gaan vroeg op stok.
Camping Esponellà, Girona euro 20,00

Meer foto’s zie Fotoalbum