Italie 2014

home Rome

 Ciao Tutti
Hallo allemaal, reis met ons langs Il fascino dell’Italia nascosta; het fascinerende verborgen Italië. Ons plan Un po’di tutto; een beetje van alles. Reisgidsen lezen, turen op de kaart. Als we onze ogen dicht doen dan zijn we er al. De geuren, de kleuren, de smaak van……De voorpret hoort bij een vakantie. Deze motard en motard-in houden van een beetje comfort.  Onze voorkeur is kamperen met een beetje luxe. Dit jaar met auto, de tent op stahoogte en de Pan volgt ons op de trailer. Kilometers maken op saai zwart asfalt en terplekke genieten van mooie stuurweggetjes. Plan niet teveel het loopt altijd anders. In je eentje ons panneke op een aanhanger duwen en vastzetten valt niet mee, echter met de geleende airtrailer, die eenvoudig de laadvloer volledig op de grond laten zakken, is dit probleem opgelost, ware het niet dat de motor toch te zwaar is en besluiten we op het aller-allerlaatste om de Pan thuis te laten.sad

ASFALT-ASFALT-ASFALT
De spullen van zolder, veel te veel in de auto willen proppen; een terugkerend thema: less is more, huis en haard op alarm, afscheid van de buren die als waakhond fungeren. Vera gereset, de routes digitaal verpakt en weg zijn we. Voor als de verveling??!! toeslaat een Italiaanse luistercursus met 6 cd’s en boek ligt stand-by.Voor als de verveling toeslaat De koffie en broodjes voor onderweg worden “uit de koffer” gegeten. Het is inmiddels een graad of 22 dus dat ziet er goed uit. Het is heerlijk rustig op de weg; het is duidelijk 50+ seizoen. Het asfalt golft kaarsrecht voor ons uit en verdwijnt ergens achter de horizon. Links en rechts niets bijzonders te zien. Een aantal dagen rijden we “naast het land, naast de geschiedenis van een land”. Asfalt in België, Asfalt in Luxemburg, waar we op de laatste druppel van de snelweg af gaan P1020805om goedkoop te tanken, wat de moeite waard is. Asfalt in Frankrijk, rijden tussen bergen en wijngaarden, ontdekken een stukje van de schitterende wijnroute van de Alsace.  Asfalt in Zwitserland. Bij Luzern rijden we langs het Vierwoudstedenmeer, nou ja eigenlijk meer door de vele tunnels met af en toe een blik op het meer. Wij hebben het niet zo op files voor de Gotthardtunnel. Daarnaast ben ik niet zo’n  fan van tunnels. Een goede reden om eens over de berg te gaan, de pas der passen; Sint-Gotthard, of Gotthardpas.(2091).  Al vanaf 569 v. Chr. toen de Lombarden (mannen met lange baarden) hun eerste bruggetje bouwden wordt er al gebruikt van gemaakt. Ver voor de GotthardGotthardtunnel verlaten we de snelweg en beginnen aan de klim. We rijden tussen, voor en achter motorrijders. Logisch 17 km door een tunnel rijden is ongezond en saai. Op een rotonde draait een grote camper voor ons de weg op. Daar gaat ons uitzicht. Even de turbo erop en we kunnen inhalen. Genietend van de mooie uitzichten, rijdend door muren van sneeuw, komen we boven. Het is hier toeristisch, er is van alles te beleven. Een restaurant, museum, winkeltjes en heel veel motoren en Ferrari’s. Op een mooi plekje nemen we een picknick en genieten.

Veel beter om uren in de file te staan voor de tunnel. We gaan weer richting dal en gaan verder op de A2. Langs het Como meer, zo Italië binnen. Asfalt-Asfalt.

TWEE BIJZONDERE SLAAPPLAATSEN
Albergo Birra
is gevestigd in de historische bierbouwerij van Busalla. Signore Tonino en Signore Enrico, de eigenaren, zijn zeer vriendelijk en behulpzaam. Niets is hun teveel zelfs de koffers naar boven brengen. Het restaurant wat ons wordt aanbevolen zit aan de overkant en hoe raad je het; het is Restaurant Fabbrica della Birra

zeg maar de kantine van de bierbrouwerij. We eten er voortreffelijk en natuurlijk met een Busalla biertje. Bij het afrekenen krijgen we 10% korting omdat we gasten zijn van Tonino en Enrico. De volgende morgen staat er een lekkere colazione klaar met allerlei verse producten zoals een brioche en een cornetto. Nee geen ijsje maar een soort croissant maar dan een stuk zoeter.
Casa per Ferie Rosaz, slapen in een oud klooster beheerd door de zusters franciscanessen. De serene rust, de lieve en vriendelijke nonnen. De prachtige slaapkamer ingericht met notenhouten antieke meubelen. De enorme badkamer, zeker niet ingezegend, ik maak hier een behoorlijke smakker. De auto geparkeerd in de

kloostertuin. En dat alles omgeven met romaanse architectuur en middeleeuwse kerken. De daghap; er wordt een geweldige pizza geserveerd bij Ristorante Osteria della Marchesa die toch even anders smaakt dan die van de pizza express. Daarna flaneren we, zoals elke Italiaan, nog even door het dorp. Om 22.30 uur is het uit met de pret. De zuster wacht op ons en wordt de voordeur van het klooster gesloten. Waar slaap je nog veiliger. Het ontbijt is eenvoudig en voldoende. Bij het weg rijden worden we uitbundig uitgezwaaid door de nonnen. Wat een bijzondere ervaring.

homeRome

Images and Words