De Morvan

terug
Back
verder
Forward

Keltisch: Mar=zwart en Vand=gebergte, waar industrie ontbreekt, een heuvelgebied in Zuid Bourgondië. Sinds 1970 een “Parc Naturel”. Door de Morvan lopen bochtenrijke weggetjes, glooiende landschappen, glinsterend riviertjes en talloze hagen langs de wegen en tussen de landerijen. We pannen dwars door de Morvan het landschap is prachtig, koeien kijken ons nieuwsgierig aan. Af en toe kom je een tractor tegen of een lonely cowboy; een motorcollega dus. Stuurweggetjes door bossen, langs weiden, aan stro geen gebrek: margotins worden de grote pajotten genoemd, korenvelden, boerderijen en absolute stilte.P1020384 Over de rustige D944 pannen we naar Château-Chinon. Hier is François Mitterrand zijn carrière begonnen als burgemeester. In 1985 verklaarde hij de hele omgeving tot ‘Site Nationale” (had hij geen plattelandslief hier?). Een stuk of wat verlaten dorpen verder duiken we, na een klimmetje een prachtig aardedonker bos in. Op de beboste heuvel de Mont Beuvray (821). De bakermat van de machtige Gallische stam. Vercingetorix, de grote baas die dapper de opmars van de Romeinen, die andere grote baas Julius Caesar probeerden tegen te houden. Er is zelfs een hele Gallische stad (oppidum) blootgelegd de Bibracte, overal zie je resten van de oudheid. De ‘site’ is vandaag helaas afgesloten, wegens gevaar voor eigen leven. Jammer, niet kijken naar de resten uit de tijd dat de mensen niets beter te doen hebben, dan elkaar aan speren te rijgen. Ben je toe aan ontspanning in de Morvan, waarvan bijna de helft bebost is, je moet er tegen kunnen bomen bomen en nog eens bomen, lukt dat zeker en de inwoners willen dat graag zo houden. Nog even aftanken en niet snel daarna meldt Claire: Bestemming bereikt aan P1020387linkerzijde en staan voor Hotel la Rosé des Vents, Saint-Symphorien-de-Marmagne. In een mum van de tijd staan de spullen op de kamer en kunnen wij heerlijk op het terras genieten van zon en bière à la pression. Na het saniën, tijd voor de daghap, of in goed Frans Plat du Jour. De patron komt met een klein briefje, waar in het Nederlands staat wat dat dan is. Zal wel een “Ollander” in de P1020386buurt wonen. Toch attent. De keuken van het hotel is prima, wij laten ons vanavond liever verwennen met culinaire hapjes en drankjes. Daarbij hebben we een wijds uitzicht over de omgeving. Later op de avond komen de fransen ook uit hun coconnetje en wordt het een gezellige avond. Al met al een indrukwekkende dag.

Saint Symphorien de Marmagne-Aix les Bains
Vroeg uit de veren. Vandaag nog eea bezichtigen, maar niet te laat aankomen in Aix-les-Bains, plaats van samenkomst Gathering 2013. Onze tijdelijke thuisbasis voor de komende dagen. De ochtend begroet ons met een azuur blauwe lucht. Nog even genieten van de zwaluwen, die druk in de weer zijn en weg zijn we. Het is heerlijk rijden met de opkomende zon, overal de geur van frisse schone lucht. P1020391Door een gebied dat wijst op vroegere mijnbouw. Kleine waterwegen, smalle kronkelende weggetjes, langs Barrage de La Sorme, aangelegd door de mens om de omgeving van water te voorzien. In het gehucht Mont Saint Vincent nemen we een kleine rustpauze om voor de laatste maal een blik op het landschap van de Morvan te werpen. Toeren verder door een vredig heuvelland, ordelijk, fris en vol met bloemen. We leggen de Pan stil bij een klein restaurantje voor het ontbijtje.  Toch maar even vragen. Het blijkt een kroeg te zijn, waar de fransman met een Vin Blanc al aan de tapkast staat. Dat is nog niet de bedoeling. Redelijk vloeiend rollen er een paar Franse zinnen uit en zijn blijkbaar ook nog te begrijpen. Première à gauche en vallen met onze neus in de boter. Saint-Gengoux-le-National, une jolie cité médiévale uit de 12e eeuw. Nu heb je in  Frankrijk wel meer middeleeuwse dorpjes maar deze is toch een van de betere. Sur la Route des Vins du Mâconnais-Beaujolais, een mooie kerk, een oude wasplaats, een pittoresk Centre ville, een heus donjon en mooie uithangborden aan de gevels. Bij de P1020403boulangerie, de Franse man met een gekrulde snor, een baret op zijn hoofd om met een Journal en een baguette onder de armen een Petit café noir te scoren.  Al snel zien we de klokkentoren van de romaanse kerk van Chapaize.  Haar eenvoud staat in schril contrast met de enorme kastelen en kerken die hier in de buurt staan. Claire meldt rij door tot de splitsing en ga rechtsaf en komen de eerste bergen van de Mâconnais (wijngebied) in zicht. De Col de la Pistole en de Mont-Saint-Romain (579) missen we natuurlijk niet. De weg slingert te midden van wijngaarden door het mooie landschap. Aan de voet van die puist Roche de Solutré, een zeldzaam geologische fenomeen, een belangrijke plek uit de prehistorie en een van de rijkste vindplaatsen van Europa, ligt ingeklemd tussen steile kalkrotswanden een klein dorpje met een grote naam Pouilly-Fuissé waar die heerlijk Vin vandaan komt. Maar de ene Pouilly is de andere niet. Pouilly-Fumé en Pouilly-Fuissé. Wat is het verschil? Simpel: ze hebben niets met elkaar te maken. Pouilly-Fuissé is een Bourgogne, Pouilly-Fumé komt uit de Loire. Het dorpje Pouilly-sur-Loire, de thuishaven van de Pouilly-Fumé, ligt langs de Loire, maar het ligt ook nog net in een uithoek van het departement Nièvre. En dit departement ligt in de regio…. Bourgondië. Snap je het nog. De druif dan maar. Deze keer is het echt simpel: Pouilly-Fumé is 100 % Sauvignon Blanc, Pouilly-Fuissé is 100 % Chardonnay. Nee, meer valt er niet aan toe te voegen. Met spP1020424anning wachten we wat onze Claire doet, thuis wilde ze ons niet door dit dorpje leiden. Links of rechtsom ze bleef koppig. We doen het op eigen krachten. Kijk maar naar de foto dan wordt alles duidelijk. Voordat we aan de andere kant van de Saône zijn spelen we een aantal keren

haasje over met de weg die voor de fransen de Route du Soleil is. We rijden door de streek Les Dombes, gelegen in de Ain. Het is een gebied met uitgestrekte kleivlakten en meer dan duizend meren, ook weer door de mens uitgegraven. Het is hier plat zeer plat. Maar wat naïef. In Frankrijk bestaat ´plat´ niet. De zon brand meedogenloos op onze helmen en het land. De stilte, eenzame wegen zijn een verkenning met de Pan best waard en brengen ons naar een andere onbekende parel. Omringd door het landschap van de Dombes op een heuvel ligt Pérouges, een middeleeuws dorpje geheel in oude stijl. Ooit gesticht door een Gallische stam uit het Italiaanse Perugia (zie je de gelijkenis) Niet alleen de muren van dit dorpje zijn levende getuigen van het verleden. Zodra je door een van de stadspoorten loopt, maken we een reis door de tijd en lopen door een wirwar van kleine steegjes en straatjes. Zorg wel dat je geen hoge hakken aanhebt, zelfs met onze stevige

motorlaarzen is het af en toe behelpen. Gek op een vreemde manier komt het bekend voor, een déjàvu. De oude huisjes, die ons aankijken met “wat hebben wij allemaal te vertellen”, van ambachtslieden, koopmannen en linnenwevers zijn immers vaak als decor gebruikt voor films als De drie musketiers en The Bride (met Sting). In een van de vele bakkerijen nemen we een Galettes de Pérouges, vers gebakken. Het is een soort pannenkoek in de vorm van een pizza en gemaakt van koekdeeg met suiker en boter. Het dorpje is begin 1900 bijna geheel verdwenen en vervallen tot een spookstad. Maar de redding is nabij. Comité du Vieux Pérouges zet zich in voor het behoud van. Toen kon je voor 1 franc een huisje huren voor 99 jaar met als voorwaarden dat je het wel moest renoveren. Langzaam komt er weer leven en is nu een uniek dorpje met een bijzonder erfgoed.

Back
Back
Forward
Forward



Images and Words